Lang Leve de Blauwe Zon

‘Er Is Een Andere Manier Om Naar De Wereld Te Kijken’ luidt de titel van een klein blauw boekje dat ik enige tijd geleden in mijn handen gedrukt kreeg. Ik ben er blij mee. Het telt slechts dertig bladzijden, maar ik wil het voor geen goud meer kwijt.

Wat het mij leert, is natuurlijk de hamvraag. Laat ik voordat ik hier op inga je eerst een anekdote vertellen. Mijn zoon was twee of drie jaar oud toen hij op een dag lekker aan het tekenen was. Ik meen een landschap, met een blauwe zon.

Juist op dat moment kwam er een vriend langs, die het niet kon helpen op te merken dat een blauwe zon niet kan. Niet-begrijpend keek Joppe hem aan. Hoezo? Maar de vriend had alle bewijs in handen om zijn gelijk aan te tonen. Dacht hij.

Ga eens voor jezelf na of je werkelijk ziet wat er is, of dat wat je ziet datgene is wat je geleerd hebt te zien. Reclame is een goed voorbeeld van dit leer-mechanisme. De makers van een willekeurig artikel willen graag dat ik als consument de look & feel over het artikel deel. Of ten aanzien van het merk.

Het veranderen van je gedachten is makkelijk

En als ik die mening deel, dan hoor ik vervolgens ergens bij en heb ik een goede deal. Het zegt niets over kwaliteit, over of ik het nodig heb enzovoort. Maar koop ik het, dan definieer ik mijzelf. Ga maar eens voor jezelf na of jij dat doet. Ik verzeker je dat dit het geval is. Kijk maar eens in wat voor huis je woont, wat voor kleren je aan hebt, welke vrienden je hebt of wat je beroep is. Het zijn allemaal zaken waar jij en ik een identiteit aan ontlenen.

Niks mis mee, zou je zeggen. Daar ben ik niet zo zeker van.

Laatst was ik op bezoek bij een school in Amersfoort, De Kampanje. Hun website heeft als pay-off: School voor Persoonlijk Ondernemerschap. Deze school voor kinderen van vier tot achttien jaar is een levend pleidooi voor ondernemerschap van je eigen leven.

De kinderen zijn volledig vrij in wat ze leren en hoe ze dat aanpakken. Volgens de principes van de Sudbury Valley School in Boston, zijn de leerlingen volledig zelf verantwoordelijk. En dat is best lastig, want je moet het leren.

Luister je naar de de media bijvoorbeeld, dan wordt er voor je gekozen. Zit je op een gewone school dan bepaald de onderwijzer wat je leert. En die krijgt het weer ingefluisterd door het leerplan. En het leerplan komt ook weer ergens vandaan. Enzovoort, enzovoort.

Maar leerlingen van een echt vrije school kunnen zich nergens achter verschuilen. Ze moeten het zelf doen, want anders gebeurt er niets. Verrassend genoeg leidt dat niet tot indolentie, maar tot het aanboren van passie.

Terug naar het kleine blauwe boekje, Er Is Een Andere Manier Om Naar De Wereld Te Kijken. Velen zijn er vandaag de dag van overtuigd dat mensen hun eigen werkelijkheid creëren. Ik ook. Het goede nieuws is daarom dat als deze wereld je niet bevalt, je gewoon van gedachte kunt veranderen. Ook qua onderwijs. Dus kom niet aan met het verhaal dat zoiets lastig is. Het veranderen van je gedachte is makkelijk.

Lang leve de blauwe zon.